counter 9,859

Profile

~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same

Calendar

January 2006
S M T W T F S
« Dec   Feb »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 

Tag Cloud

love writer

~CNY~

你们 下午好!



ตรุษจีนแล้วน่อ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ เซ้งลี้ตั่วถั่ง อั่งเปาตั่วตั่วไก๊~

วันนี้ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้า ด้วยความสะลึมสะลือ
หม่าม้าให้ไปไหว้เจ้า ที่บ้านปลายไหว้สองจุด
ไหว้ที่ห้องพระ แล้วก็ที่ศาลพระภูมิ
พอไหว้ที่ศาลเสร็จก็ปีนกระถางต้นไม้ไปปักธูป
เรื่มรู้สึกแสบๆร้อนๆที่ขา .... เกิดอะไรขึ้น?
โอ้แม่เจ้า!! ธูปจี้กางเกงโก๋ล่ะ กางเกงวงด้วย ... - -"
(ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า .. โก๋ไม่ได้อาบน้ำเมื่อคืน)
ฮ่าฮ่า ขำๆน่า จากที่งัวเงียก็ตื่นในบัดดล

ยังไม่ได้เจอป่าป๊าเลย แต่ได้อั่งเปาจากป่าป๊ามาแล้ว หุหุ
เท่านี้ก็หมดเรื่องที่รอจากตรุษจีนแล้ว เหอๆ

Happy Chinese New Year น่อ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ
เงินทองไหลมาเทมา (แบ่งปลายด้วยก็ดี หุหุ)
สุขภาพแข็งแรง คลาดแคล้วภัยพาล

ยินดีต้อนรับ ปีหมาทอง ^^





เมื่อวานเป็นวันที่ปลายรักโรงเรียนที่สุดเลยล่ะ
วันตรวจโรงเรียนพระราชทานรอบสุดท้าย
วันที่ทุกคนในโรงเรียนต่างพร้อมใจ ร่วมมือกันเต็มที่

ถึงแม้ว่า บางที ... โรงเรียนอาจจะไม่ผ่านการคัดเลือก

แต่ความสุขของปลายมันเป็นตอนที่ได้เห็นทุกๆคนร่วมใจกันมากกว่า


เมื่อวานตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว ไปทำผมที่สันติคาม
แล้วก็เข้าโรงเรียนตอนหกโมงนิดๆ ไปเตรียมตัว

ตอนเช้าหลังเพลงชาติก็ตั้งแบนด์เตรียมแอโรบิค
แต่คณะกรรมการยังไม่มา เลยเปลี่ยนเป็นนั่งสมาธิก่อน
หลังจากนั่งสมาธิเสร็จ ก็มาประจำที่
...แต่คณะกรรมการก็ยังไม่มาซักที...

ทุกคนเต้นแอโรบิคกันสองรอบด้วยความพร้อมเพรียง
แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียน

วงโยฯกลับขึ้นห้องวง ถอดสูท ทำผมใหม่สำหรับแบนด์
เฝ้ารอเวลาที่จะเข้าโชว์ในหอประชุม
รอแล้วรอเล่า ... จนหลับไป

ลงมาทานของว่างตอนพักเช้า
ได้ร้องเพลงแฮปเจินด้วย .. บัดดี้ของโก๋
ถึงแม้ว่าเจินจะได้ของขวัญเป็นใบเหลืองจากเหล่าซือ
แต่เจินก็ยังแฮปปี้ได้ หุหุ ดีแล้วๆ

ทุกคนๆทานอาหารกันเป็นระเบียบใต้หอประชุม
เป็นระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

หมดพักกลับขึ้นไปนอนต่อ คร่อก - -
ตื่นมาอีกทีประมาณสิบเอ็ดโมง
เตรียมตัวเข้าหอประชุม เตรียมตัวรอ
ประมาณเที่ยงกว่าๆ คณะกรรมการก็เข้ามาทานอาหาร

พร้อมชมการแสดงของพวกเรารึยังค่ะ?

คอรัสสุดยอดมาก เจ๋งสุดๆอ่ะ เพื่อนๆ
ดนตรีไทยแจ่มมาก รำก็โอเค ต้นวรเชษฐ์ดูดีสุดๆ
พี่แตง+อาย เล่นเปียโนได้สุดยอดจริงๆ
โดยเฉพาะ Right Here Waiting และ Killing Me Softly

โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด SJB BAND สุดยอดเสมอ

บ่ายนิดๆ ได้ลงมาทานข้าวกลางวัน
โก๋มีเกรซี่มาเป็นมามองค์ หะๆ เกรซี่ใจดีสุดๆ
ありがとうね~私の母さん

อิ่มแล้วก็ขึ้นหอไปย้ายของ เตรียมดนตรีในสวน
อากาศไม่เป็นใจเท่าไหร่เลย ร้อนมากมายอ่ะ
แต่พวกเราไม่ท้อหรอก แค่นี้เอง จิ๊บๆ

ทุกคนลงมาเข้าแถวอีกครั้ง
โชว์แอโรบิคด้วยกันอักครั้ง กลางแดดจ้าเนี่ยแหละ
แล้วก็ตามด้วยดนตรีในสวนของพวกเรา
ดนตรีไทย&ดนตรีสากล

ลัลล้า~♪
จบซักที ความเหนื่อยล้าอันแสนยาวนาน

PS ,, ขอให้พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างนี้ตลอดไปด้วยเถอะ



今日はスミレさんの誕生日。
おめでとうね~
幸せになって。。元気はいいね~

ขอให้พี่แจนมีความสุขมากๆน้า
สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่คนดีๆ สิ่งดีๆ

และที่สำคัญ .. อย่าหักโหมมากนักล่ะ อิอิ

คิดถึงนะฮับ .. พี่สาวหัวใจสีม่วง





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพชรจ้า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เอ๋+แจนย้อนหลัง 26/01
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจินย้อนหลัง 27/01

วันนี้ตู่สอบเลื่อนสายแล้ว ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ



P@tOnGk0 : Happy Chinese New Year

PS : ขอบคุณที่อ่าน..ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสเพื่อนๆ
มิสเจเคเอส
มิสกมล
มิส4/6
มิสแบนด์
มิสน้องเน่*พยายามเข้านะ
~I wish you were here~

~CNY~

你们 下午好!



ตรุษจีนแล้วน่อ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ เซ้งลี้ตั่วถั่ง อั่งเปาตั่วตั่วไก๊~

วันนี้ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้า ด้วยความสะลึมสะลือ
หม่าม้าให้ไปไหว้เจ้า ที่บ้านปลายไหว้สองจุด
ไหว้ที่ห้องพระ แล้วก็ที่ศาลพระภูมิ
พอไหว้ที่ศาลเสร็จก็ปีนกระถางต้นไม้ไปปักธูป
เรื่มรู้สึกแสบๆร้อนๆที่ขา .... เกิดอะไรขึ้น?
โอ้แม่เจ้า!! ธูปจี้กางเกงโก๋ล่ะ กางเกงวงด้วย ... - -"
(ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า .. โก๋ไม่ได้อาบน้ำเมื่อคืน)
ฮ่าฮ่า ขำๆน่า จากที่งัวเงียก็ตื่นในบัดดล

ยังไม่ได้เจอป่าป๊าเลย แต่ได้อั่งเปาจากป่าป๊ามาแล้ว หุหุ
เท่านี้ก็หมดเรื่องที่รอจากตรุษจีนแล้ว เหอๆ

Happy Chinese New Year น่อ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ
เงินทองไหลมาเทมา (แบ่งปลายด้วยก็ดี หุหุ)
สุขภาพแข็งแรง คลาดแคล้วภัยพาล

ยินดีต้อนรับ ปีหมาทอง ^^





เมื่อวานเป็นวันที่ปลายรักโรงเรียนที่สุดเลยล่ะ
วันตรวจโรงเรียนพระราชทานรอบสุดท้าย
วันที่ทุกคนในโรงเรียนต่างพร้อมใจ ร่วมมือกันเต็มที่

ถึงแม้ว่า บางที ... โรงเรียนอาจจะไม่ผ่านการคัดเลือก

แต่ความสุขของปลายมันเป็นตอนที่ได้เห็นทุกๆคนร่วมใจกันมากกว่า


เมื่อวานตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว ไปทำผมที่สันติคาม
แล้วก็เข้าโรงเรียนตอนหกโมงนิดๆ ไปเตรียมตัว

ตอนเช้าหลังเพลงชาติก็ตั้งแบนด์เตรียมแอโรบิค
แต่คณะกรรมการยังไม่มา เลยเปลี่ยนเป็นนั่งสมาธิก่อน
หลังจากนั่งสมาธิเสร็จ ก็มาประจำที่
...แต่คณะกรรมการก็ยังไม่มาซักที...

ทุกคนเต้นแอโรบิคกันสองรอบด้วยความพร้อมเพรียง
แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียน

วงโยฯกลับขึ้นห้องวง ถอดสูท ทำผมใหม่สำหรับแบนด์
เฝ้ารอเวลาที่จะเข้าโชว์ในหอประชุม
รอแล้วรอเล่า ... จนหลับไป

ลงมาทานของว่างตอนพักเช้า
ได้ร้องเพลงแฮปเจินด้วย .. บัดดี้ของโก๋
ถึงแม้ว่าเจินจะได้ของขวัญเป็นใบเหลืองจากเหล่าซือ
แต่เจินก็ยังแฮปปี้ได้ หุหุ ดีแล้วๆ

ทุกคนๆทานอาหารกันเป็นระเบียบใต้หอประชุม
เป็นระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

หมดพักกลับขึ้นไปนอนต่อ คร่อก - -
ตื่นมาอีกทีประมาณสิบเอ็ดโมง
เตรียมตัวเข้าหอประชุม เตรียมตัวรอ
ประมาณเที่ยงกว่าๆ คณะกรรมการก็เข้ามาทานอาหาร

พร้อมชมการแสดงของพวกเรารึยังค่ะ?

คอรัสสุดยอดมาก เจ๋งสุดๆอ่ะ เพื่อนๆ
ดนตรีไทยแจ่มมาก รำก็โอเค ต้นวรเชษฐ์ดูดีสุดๆ
พี่แตง+อาย เล่นเปียโนได้สุดยอดจริงๆ
โดยเฉพาะ Right Here Waiting และ Killing Me Softly

โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด SJB BAND สุดยอดเสมอ

บ่ายนิดๆ ได้ลงมาทานข้าวกลางวัน
โก๋มีเกรซี่มาเป็นมามองค์ หะๆ เกรซี่ใจดีสุดๆ
ありがとうね~私の母さん

อิ่มแล้วก็ขึ้นหอไปย้ายของ เตรียมดนตรีในสวน
อากาศไม่เป็นใจเท่าไหร่เลย ร้อนมากมายอ่ะ
แต่พวกเราไม่ท้อหรอก แค่นี้เอง จิ๊บๆ

ทุกคนลงมาเข้าแถวอีกครั้ง
โชว์แอโรบิคด้วยกันอักครั้ง กลางแดดจ้าเนี่ยแหละ
แล้วก็ตามด้วยดนตรีในสวนของพวกเรา
ดนตรีไทย&ดนตรีสากล

ลัลล้า~♪
จบซักที ความเหนื่อยล้าอันแสนยาวนาน

PS ,, ขอให้พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างนี้ตลอดไปด้วยเถอะ



今日はスミレさんの誕生日。
おめでとうね~
幸せになって。。元気はいいね~

ขอให้พี่แจนมีความสุขมากๆน้า
สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่คนดีๆ สิ่งดีๆ

และที่สำคัญ .. อย่าหักโหมมากนักล่ะ อิอิ

คิดถึงนะฮับ .. พี่สาวหัวใจสีม่วง





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพชรจ้า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เอ๋+แจนย้อนหลัง 26/01
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจินย้อนหลัง 27/01

วันนี้ตู่สอบเลื่อนสายแล้ว ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ



P@tOnGk0 : Happy Chinese New Year

PS : ขอบคุณที่อ่าน..ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสเพื่อนๆ
มิสเจเคเอส
มิสกมล
มิส4/6
มิสแบนด์
มิสน้องเน่*พยายามเข้านะ
~I wish you were here~

~choose~


เลือกร้องไห้ตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้?




"ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"


ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง

. . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน


แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย


ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง


บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .

จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง

"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .


หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .

คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต

แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า

แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .


สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต

หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .


ที่มา,,kapook.comจ้า




今天,我去学校。
我学习汉语。
老师问,我回答。

1.几号?
十三。
2.你叫什么名字?
我叫Panjaree。
3.你在哪儿?
我住在Sukumvit路。
门牌二六号。
4.你去哪儿?
我去学校。
5.去走什么?
去上课。
6.你吃了吗?
我吃了。
7.你吃什么?
我吃面条儿和馒头。
8.你喝什么?
我喝茶和牛奶。
9.你买苹果吗?
不买。我友梨。
᪈一斤五块。你友几斤?
我友两斤。
11.还友别的吗?
桃一斤多少钱?
12.五铢。你友几斤?
我友一斤。
13.一共多少钱?
六十块.

今,我来了。
你们晚上好~



วันนี้มีคณะกรรมการมานำล่องพระราชทาน
ทำเอาเหนื่อยเล็กน้อยถึงปานกลาง

เดี๋ยวคณะกรรมการชุดจริงจะมาวันศุกร์นี้แล้ว

เรายังไม่ได้คุยกับครูฉันเลยว่า ...
"ตกลงครูจะให้ปลายทำอะไรคะ?"

ถ้าครูยังเงียบอย่างนี้ ปลายจะไปเล่นให้วงโยแล้วเน้อ





P@tOnGk0 : 我爱我的爱人。。。。我的爱是你了。

PS :ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสแม่หวี
มิส4/6
มิสกมล
มิสเจเคเอส
มิสแบนด์
มิสเพื่อนๆ
มิสน้องเน่
~เมื่อจะเหนื่อยซักเพียงไหน ฉันจะไม่ท้อ..เพื่อเธอ~



~CNY~

你们 下午好!



ตรุษจีนแล้วน่อ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ เซ้งลี้ตั่วถั่ง อั่งเปาตั่วตั่วไก๊~

วันนี้ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้า ด้วยความสะลึมสะลือ
หม่าม้าให้ไปไหว้เจ้า ที่บ้านปลายไหว้สองจุด
ไหว้ที่ห้องพระ แล้วก็ที่ศาลพระภูมิ
พอไหว้ที่ศาลเสร็จก็ปีนกระถางต้นไม้ไปปักธูป
เรื่มรู้สึกแสบๆร้อนๆที่ขา .... เกิดอะไรขึ้น?
โอ้แม่เจ้า!! ธูปจี้กางเกงโก๋ล่ะ กางเกงวงด้วย ... - -"
(ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า .. โก๋ไม่ได้อาบน้ำเมื่อคืน)
ฮ่าฮ่า ขำๆน่า จากที่งัวเงียก็ตื่นในบัดดล

ยังไม่ได้เจอป่าป๊าเลย แต่ได้อั่งเปาจากป่าป๊ามาแล้ว หุหุ
เท่านี้ก็หมดเรื่องที่รอจากตรุษจีนแล้ว เหอๆ

Happy Chinese New Year น่อ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ
เงินทองไหลมาเทมา (แบ่งปลายด้วยก็ดี หุหุ)
สุขภาพแข็งแรง คลาดแคล้วภัยพาล

ยินดีต้อนรับ ปีหมาทอง ^^





เมื่อวานเป็นวันที่ปลายรักโรงเรียนที่สุดเลยล่ะ
วันตรวจโรงเรียนพระราชทานรอบสุดท้าย
วันที่ทุกคนในโรงเรียนต่างพร้อมใจ ร่วมมือกันเต็มที่

ถึงแม้ว่า บางที ... โรงเรียนอาจจะไม่ผ่านการคัดเลือก

แต่ความสุขของปลายมันเป็นตอนที่ได้เห็นทุกๆคนร่วมใจกันมากกว่า


เมื่อวานตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว ไปทำผมที่สันติคาม
แล้วก็เข้าโรงเรียนตอนหกโมงนิดๆ ไปเตรียมตัว

ตอนเช้าหลังเพลงชาติก็ตั้งแบนด์เตรียมแอโรบิค
แต่คณะกรรมการยังไม่มา เลยเปลี่ยนเป็นนั่งสมาธิก่อน
หลังจากนั่งสมาธิเสร็จ ก็มาประจำที่
...แต่คณะกรรมการก็ยังไม่มาซักที...

ทุกคนเต้นแอโรบิคกันสองรอบด้วยความพร้อมเพรียง
แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียน

วงโยฯกลับขึ้นห้องวง ถอดสูท ทำผมใหม่สำหรับแบนด์
เฝ้ารอเวลาที่จะเข้าโชว์ในหอประชุม
รอแล้วรอเล่า ... จนหลับไป

ลงมาทานของว่างตอนพักเช้า
ได้ร้องเพลงแฮปเจินด้วย .. บัดดี้ของโก๋
ถึงแม้ว่าเจินจะได้ของขวัญเป็นใบเหลืองจากเหล่าซือ
แต่เจินก็ยังแฮปปี้ได้ หุหุ ดีแล้วๆ

ทุกคนๆทานอาหารกันเป็นระเบียบใต้หอประชุม
เป็นระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

หมดพักกลับขึ้นไปนอนต่อ คร่อก - -
ตื่นมาอีกทีประมาณสิบเอ็ดโมง
เตรียมตัวเข้าหอประชุม เตรียมตัวรอ
ประมาณเที่ยงกว่าๆ คณะกรรมการก็เข้ามาทานอาหาร

พร้อมชมการแสดงของพวกเรารึยังค่ะ?

คอรัสสุดยอดมาก เจ๋งสุดๆอ่ะ เพื่อนๆ
ดนตรีไทยแจ่มมาก รำก็โอเค ต้นวรเชษฐ์ดูดีสุดๆ
พี่แตง+อาย เล่นเปียโนได้สุดยอดจริงๆ
โดยเฉพาะ Right Here Waiting และ Killing Me Softly

โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด SJB BAND สุดยอดเสมอ

บ่ายนิดๆ ได้ลงมาทานข้าวกลางวัน
โก๋มีเกรซี่มาเป็นมามองค์ หะๆ เกรซี่ใจดีสุดๆ
ありがとうね~私の母さん

อิ่มแล้วก็ขึ้นหอไปย้ายของ เตรียมดนตรีในสวน
อากาศไม่เป็นใจเท่าไหร่เลย ร้อนมากมายอ่ะ
แต่พวกเราไม่ท้อหรอก แค่นี้เอง จิ๊บๆ

ทุกคนลงมาเข้าแถวอีกครั้ง
โชว์แอโรบิคด้วยกันอักครั้ง กลางแดดจ้าเนี่ยแหละ
แล้วก็ตามด้วยดนตรีในสวนของพวกเรา
ดนตรีไทย&ดนตรีสากล

ลัลล้า~♪
จบซักที ความเหนื่อยล้าอันแสนยาวนาน

PS ,, ขอให้พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างนี้ตลอดไปด้วยเถอะ



今日はスミレさんの誕生日。
おめでとうね~
幸せになって。。元気はいいね~

ขอให้พี่แจนมีความสุขมากๆน้า
สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่คนดีๆ สิ่งดีๆ

และที่สำคัญ .. อย่าหักโหมมากนักล่ะ อิอิ

คิดถึงนะฮับ .. พี่สาวหัวใจสีม่วง





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพชรจ้า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เอ๋+แจนย้อนหลัง 26/01
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจินย้อนหลัง 27/01

วันนี้ตู่สอบเลื่อนสายแล้ว ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ



P@tOnGk0 : Happy Chinese New Year

PS : ขอบคุณที่อ่าน..ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสเพื่อนๆ
มิสเจเคเอส
มิสกมล
มิส4/6
มิสแบนด์
มิสน้องเน่*พยายามเข้านะ
~I wish you were here~

~choose~


เลือกร้องไห้ตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้?




"ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"


ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง

. . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน


แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย


ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง


บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .

จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง

"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .


หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .

คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต

แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า

แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .


สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต

หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .


ที่มา,,kapook.comจ้า




今天,我去学校。
我学习汉语。
老师问,我回答。

1.几号?
十三。
2.你叫什么名字?
我叫Panjaree。
3.你在哪儿?
我住在Sukumvit路。
门牌二六号。
4.你去哪儿?
我去学校。
5.去走什么?
去上课。
6.你吃了吗?
我吃了。
7.你吃什么?
我吃面条儿和馒头。
8.你喝什么?
我喝茶和牛奶。
9.你买苹果吗?
不买。我友梨。
᪈一斤五块。你友几斤?
我友两斤。
11.还友别的吗?
桃一斤多少钱?
12.五铢。你友几斤?
我友一斤。
13.一共多少钱?
六十块.

今,我来了。
你们晚上好~



วันนี้มีคณะกรรมการมานำล่องพระราชทาน
ทำเอาเหนื่อยเล็กน้อยถึงปานกลาง

เดี๋ยวคณะกรรมการชุดจริงจะมาวันศุกร์นี้แล้ว

เรายังไม่ได้คุยกับครูฉันเลยว่า ...
"ตกลงครูจะให้ปลายทำอะไรคะ?"

ถ้าครูยังเงียบอย่างนี้ ปลายจะไปเล่นให้วงโยแล้วเน้อ





P@tOnGk0 : 我爱我的爱人。。。。我的爱是你了。

PS :ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสแม่หวี
มิส4/6
มิสกมล
มิสเจเคเอส
มิสแบนด์
มิสเพื่อนๆ
มิสน้องเน่
~เมื่อจะเหนื่อยซักเพียงไหน ฉันจะไม่ท้อ..เพื่อเธอ~



~trial~

อีกไม่กี่วันเท่านั้น สิ่งที่พวกเราชาวเซนต์โยฯพยายามร่วมกันก็จะถูกตัดสิน
งานโรงเรียนพระราชทานอันเหนื่อยยากแสนสาหัส

.....

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของการลงแรง
โมเดลโรงเรียนเจ้าปัญหา Dead Line พรุ่งนี้แล้วน่อ

ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะเป็นตัวแทนห้องไปทำโมเดลตั้งแต่แรก
แต่ก็ติดหน้าที่ ความรับผิดชอบต่อวง
ทำให้ไม่สามารถไปร่วมงานตั้งแต่ต้นได้
แต่ก็น้า ... เพื่อนๆที่น่ารักก็ใส่ชื่อเราเป็น Extras หะๆ
ความจริงเราน่าจะเป็น Home Maid นะจ๊ะ

.....

แล้วก็อย่างที่รู้ตัวมานานแล้ว
การพลาดโอกาสเป็นตัวแทนนักเรียน และ ตัวแทนห้อง
ในการพูดแนะนำโรงเรียน ... ก็ด้วยเหตุผลที่ไม่ต่างไปจากเดิม
ปัณจรีย์เป็นนักเรียนวงโยธวาฑิต

.....

แต่ไม่เป็นไร เราสามารถอยู่แล้วล่ะ
ถ้าเสร็จงานในส่วนของวงแล้ว เราก็จะไปทำในส่วนของวิชาการ
จะไปทำโฮมเพจโชว์คณะกรรมการให้ได้เลย หุหุ

.....

งั้นก็คงเป็นหน้าที่หลักที่โรงเรียนมอบหมายให้
นักเรียนวงโยธวาฑิตโชว์การแสดง??
จะออกมาเป็นยังไงนะ?? อยากรู้จริงๆ
เพลงที่ได้รับมาก็มีแค่ 3 เพลงเท่านั้น

.....

อ่อ .. แล้วก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีของโรงเรียนด้วยล่ะ
ทุ่มเทให้กับโรงเรียนขนาดนี้แล้ว ทำให้มันสำเร็จไปเลยจะดีกว่า
เพราะเท่าที่ไปดู Power Point ผลงานของโรงเรียนแล้ว
มันก็คงเหลือแต่ที่ความประพฤติของนักเรียนเท่านั้นแหละ

น้องๆมอต้นอาจจะไม่รู้ซึ้งถึงความยากลำบากของพวกพี่มอปลาย
การเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ในรอบปีเลยนะเนี่ย

น้องๆอาจจะคิดว่าพวกพี่ๆสบายไม่ต้องเรียน
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะซิ น้องๆเอ๋ย
มันคืองานหนักสองเท่าสำหรับคนที่ไม่มีหน้าที่เลยนะนั่น
เพราะทั้งเรียนและงาน มันต้องเพอร์เฟคควบคู่กันไป

(รู้สึกว่า วันนี้เราพร่ำบ่นเป็นคนแก่เลย)

ถ้าเกิดปีนี้ งานพระราชทานของมัธยมไม่สำเร็จ
ปีหน้า พวกเราก็ทำสานต่อจากพี่ๆ ทำในส่วนของประถมด้วย
หรือ มีใครคิดว่า น้องปอหกจะมาทำสไลด์วิชาการหลายร้อยสไลด์นั่นล่ะ

ยิ่งเวลาผ่านไป คนเราโตขึ้น
หน้าที่+ความรับผิดชอบ มันก็เพิ่มขึ้นด้วย

ช่วยๆกันเถอะนะ เลือดม่วงทองของเรา

"อย่าทำตัวให้เป็นปัญหากับสังคมอีกเลย"



ตอนนี้สงสารป้องสุดๆอ่ะ เราเข้าใจชีวิตเด็กเตรียมแล้ว
ด้วยความบังเอิญที่น้องชายมีความสามารถพิเศษทางด้านกีฬา
รวมถึงสติปัญญาที่ล้ำเลิศพอๆกับพี่สาว(ต่างสายเลือด 55+)
และพรสวรรค์ในด้านการเล่นเกมส์(อันนี้ไม่เกี่ยวกันเลย)

มันส่งผลให้ป้องได้เข้าเตรียม(พัด) และอยู่ห้องควีน(หรือคิงหว่า?)

ชีวิตน้องชายผู้น่าสงสารของปลาย ....

ป้องต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า (พี่สาวต้องตื่นตีสี่กว่าๆ)
เพื่อไปซ้อมว่ายน้ำตอนเช้าที่โรงเรียน
เย็นกลับบ้านมา ต้องทำเลขคุมองที่ถูกบังคับให้เรียน
หนำซ้ำบางวัน ต้องไปซ้อมว่ายน้ำตอนเย็นอีกด้วย

ชีวิตป้องนั้นสุดแสนน่าเสียดาย
ชีวิตวัยเด็กที่สมควรจะสนุกสนาน เริงร่า
ป้องต้องหลบๆซ่อนๆเล่นเกมทุกคืนวัน

เมื่อผลสอบออกมาปุ๊บ ...

ป้องก็ยิ่งโดนหนัก เมื่อคะแนนเก็บนั้นเกินครึ่งมาเพียงนิด(มันก็สอบผ่านล่ะว้า)

ทุกวันนี้ ป้องถูกห้ามไม่ให้ดูทีวี เล่นคอมพิวเตอร์ อ่านการ์ตูน
และเมื่อกลับถึงบ้านต้องรีบทำการบ้าน ปั่นคุมองและอ่านหนังสือทบทวน

น้องชายอยากจะโวยวาย แต่ก็ไม่สามารถทำได้

ป้องไม่อยากเข้าเตรียมฯ พี่สาวรู้ดี
ป้องไม่อยากเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ พี่สาวก็รู้อีก
ป้องไม่อยากเรียนคุมอง พี่สาวก็เข้าใจ
(จะว่าเข้าข้างน้องก็ไม่ใช่ ป้องเรียนเลขเกินสมองเด็กมอหนึ่งไปเยอะแล้ว)

.....

สงสารน้องว่ะ เห็นน้องโดนคุมความประพฤติขนาดนี้
แล้วทำให้ตัวเองมีแรงฮึดมากขึ้นแยะ หะๆ
ก็นะ ... เราชอบหมดกำลังใจเวลาที่ต้องแบกรับหน้าที่หนักๆ
แต่มาดูน้องชายที่อ่อนกว่า3ปี โดนขนาดนี้
ก็เริ่มรู้สึกตัวว่า เราเองยังสบายกว่าน้องตั้งเยอะ

ซึ่งมันคือความโชคดีบนความโชคร้ายของเรานั่นเอง

ถึงแม้บางครั้งเราจะอิจฉาน้องที่มีทั้งพ่อทั้งแม่เอาใจใส่
แต่ถ้าเป็นเราถูกควบคุมขนาดนั้น คงประสาทแย่ หะๆ





P@tOnGk0 : If you were there,I'd be happier

PS : ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
       มิสทุกคน
       มิสแบนด์
       มิสกมล
      มิสJKS
       มิสน้องเน่
       ~ดีใจ .. ที่ได้เป็นเด็กดีของครู ... แต่เสียใจ .. ที่เป็นคนดีไม่พอ~

~CNY~

你们 下午好!



ตรุษจีนแล้วน่อ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ เซ้งลี้ตั่วถั่ง อั่งเปาตั่วตั่วไก๊~

วันนี้ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้า ด้วยความสะลึมสะลือ
หม่าม้าให้ไปไหว้เจ้า ที่บ้านปลายไหว้สองจุด
ไหว้ที่ห้องพระ แล้วก็ที่ศาลพระภูมิ
พอไหว้ที่ศาลเสร็จก็ปีนกระถางต้นไม้ไปปักธูป
เรื่มรู้สึกแสบๆร้อนๆที่ขา .... เกิดอะไรขึ้น?
โอ้แม่เจ้า!! ธูปจี้กางเกงโก๋ล่ะ กางเกงวงด้วย ... - -"
(ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า .. โก๋ไม่ได้อาบน้ำเมื่อคืน)
ฮ่าฮ่า ขำๆน่า จากที่งัวเงียก็ตื่นในบัดดล

ยังไม่ได้เจอป่าป๊าเลย แต่ได้อั่งเปาจากป่าป๊ามาแล้ว หุหุ
เท่านี้ก็หมดเรื่องที่รอจากตรุษจีนแล้ว เหอๆ

Happy Chinese New Year น่อ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ
เงินทองไหลมาเทมา (แบ่งปลายด้วยก็ดี หุหุ)
สุขภาพแข็งแรง คลาดแคล้วภัยพาล

ยินดีต้อนรับ ปีหมาทอง ^^





เมื่อวานเป็นวันที่ปลายรักโรงเรียนที่สุดเลยล่ะ
วันตรวจโรงเรียนพระราชทานรอบสุดท้าย
วันที่ทุกคนในโรงเรียนต่างพร้อมใจ ร่วมมือกันเต็มที่

ถึงแม้ว่า บางที ... โรงเรียนอาจจะไม่ผ่านการคัดเลือก

แต่ความสุขของปลายมันเป็นตอนที่ได้เห็นทุกๆคนร่วมใจกันมากกว่า


เมื่อวานตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว ไปทำผมที่สันติคาม
แล้วก็เข้าโรงเรียนตอนหกโมงนิดๆ ไปเตรียมตัว

ตอนเช้าหลังเพลงชาติก็ตั้งแบนด์เตรียมแอโรบิค
แต่คณะกรรมการยังไม่มา เลยเปลี่ยนเป็นนั่งสมาธิก่อน
หลังจากนั่งสมาธิเสร็จ ก็มาประจำที่
...แต่คณะกรรมการก็ยังไม่มาซักที...

ทุกคนเต้นแอโรบิคกันสองรอบด้วยความพร้อมเพรียง
แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียน

วงโยฯกลับขึ้นห้องวง ถอดสูท ทำผมใหม่สำหรับแบนด์
เฝ้ารอเวลาที่จะเข้าโชว์ในหอประชุม
รอแล้วรอเล่า ... จนหลับไป

ลงมาทานของว่างตอนพักเช้า
ได้ร้องเพลงแฮปเจินด้วย .. บัดดี้ของโก๋
ถึงแม้ว่าเจินจะได้ของขวัญเป็นใบเหลืองจากเหล่าซือ
แต่เจินก็ยังแฮปปี้ได้ หุหุ ดีแล้วๆ

ทุกคนๆทานอาหารกันเป็นระเบียบใต้หอประชุม
เป็นระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

หมดพักกลับขึ้นไปนอนต่อ คร่อก - -
ตื่นมาอีกทีประมาณสิบเอ็ดโมง
เตรียมตัวเข้าหอประชุม เตรียมตัวรอ
ประมาณเที่ยงกว่าๆ คณะกรรมการก็เข้ามาทานอาหาร

พร้อมชมการแสดงของพวกเรารึยังค่ะ?

คอรัสสุดยอดมาก เจ๋งสุดๆอ่ะ เพื่อนๆ
ดนตรีไทยแจ่มมาก รำก็โอเค ต้นวรเชษฐ์ดูดีสุดๆ
พี่แตง+อาย เล่นเปียโนได้สุดยอดจริงๆ
โดยเฉพาะ Right Here Waiting และ Killing Me Softly

โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด SJB BAND สุดยอดเสมอ

บ่ายนิดๆ ได้ลงมาทานข้าวกลางวัน
โก๋มีเกรซี่มาเป็นมามองค์ หะๆ เกรซี่ใจดีสุดๆ
ありがとうね~私の母さん

อิ่มแล้วก็ขึ้นหอไปย้ายของ เตรียมดนตรีในสวน
อากาศไม่เป็นใจเท่าไหร่เลย ร้อนมากมายอ่ะ
แต่พวกเราไม่ท้อหรอก แค่นี้เอง จิ๊บๆ

ทุกคนลงมาเข้าแถวอีกครั้ง
โชว์แอโรบิคด้วยกันอักครั้ง กลางแดดจ้าเนี่ยแหละ
แล้วก็ตามด้วยดนตรีในสวนของพวกเรา
ดนตรีไทย&ดนตรีสากล

ลัลล้า~♪
จบซักที ความเหนื่อยล้าอันแสนยาวนาน

PS ,, ขอให้พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างนี้ตลอดไปด้วยเถอะ



今日はスミレさんの誕生日。
おめでとうね~
幸せになって。。元気はいいね~

ขอให้พี่แจนมีความสุขมากๆน้า
สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่คนดีๆ สิ่งดีๆ

และที่สำคัญ .. อย่าหักโหมมากนักล่ะ อิอิ

คิดถึงนะฮับ .. พี่สาวหัวใจสีม่วง





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพชรจ้า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เอ๋+แจนย้อนหลัง 26/01
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจินย้อนหลัง 27/01

วันนี้ตู่สอบเลื่อนสายแล้ว ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ



P@tOnGk0 : Happy Chinese New Year

PS : ขอบคุณที่อ่าน..ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสเพื่อนๆ
มิสเจเคเอส
มิสกมล
มิส4/6
มิสแบนด์
มิสน้องเน่*พยายามเข้านะ
~I wish you were here~

~choose~


เลือกร้องไห้ตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้?




"ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"


ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง

. . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน


แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย


ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง


บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .

จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง

"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .


หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .

คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต

แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า

แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .


สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต

หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .


ที่มา,,kapook.comจ้า




今天,我去学校。
我学习汉语。
老师问,我回答。

1.几号?
十三。
2.你叫什么名字?
我叫Panjaree。
3.你在哪儿?
我住在Sukumvit路。
门牌二六号。
4.你去哪儿?
我去学校。
5.去走什么?
去上课。
6.你吃了吗?
我吃了。
7.你吃什么?
我吃面条儿和馒头。
8.你喝什么?
我喝茶和牛奶。
9.你买苹果吗?
不买。我友梨。
᪈一斤五块。你友几斤?
我友两斤。
11.还友别的吗?
桃一斤多少钱?
12.五铢。你友几斤?
我友一斤。
13.一共多少钱?
六十块.

今,我来了。
你们晚上好~



วันนี้มีคณะกรรมการมานำล่องพระราชทาน
ทำเอาเหนื่อยเล็กน้อยถึงปานกลาง

เดี๋ยวคณะกรรมการชุดจริงจะมาวันศุกร์นี้แล้ว

เรายังไม่ได้คุยกับครูฉันเลยว่า ...
"ตกลงครูจะให้ปลายทำอะไรคะ?"

ถ้าครูยังเงียบอย่างนี้ ปลายจะไปเล่นให้วงโยแล้วเน้อ





P@tOnGk0 : 我爱我的爱人。。。。我的爱是你了。

PS :ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสแม่หวี
มิส4/6
มิสกมล
มิสเจเคเอส
มิสแบนด์
มิสเพื่อนๆ
มิสน้องเน่
~เมื่อจะเหนื่อยซักเพียงไหน ฉันจะไม่ท้อ..เพื่อเธอ~



~trial~

อีกไม่กี่วันเท่านั้น สิ่งที่พวกเราชาวเซนต์โยฯพยายามร่วมกันก็จะถูกตัดสิน
งานโรงเรียนพระราชทานอันเหนื่อยยากแสนสาหัส

.....

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของการลงแรง
โมเดลโรงเรียนเจ้าปัญหา Dead Line พรุ่งนี้แล้วน่อ

ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะเป็นตัวแทนห้องไปทำโมเดลตั้งแต่แรก
แต่ก็ติดหน้าที่ ความรับผิดชอบต่อวง
ทำให้ไม่สามารถไปร่วมงานตั้งแต่ต้นได้
แต่ก็น้า ... เพื่อนๆที่น่ารักก็ใส่ชื่อเราเป็น Extras หะๆ
ความจริงเราน่าจะเป็น Home Maid นะจ๊ะ

.....

แล้วก็อย่างที่รู้ตัวมานานแล้ว
การพลาดโอกาสเป็นตัวแทนนักเรียน และ ตัวแทนห้อง
ในการพูดแนะนำโรงเรียน ... ก็ด้วยเหตุผลที่ไม่ต่างไปจากเดิม
ปัณจรีย์เป็นนักเรียนวงโยธวาฑิต

.....

แต่ไม่เป็นไร เราสามารถอยู่แล้วล่ะ
ถ้าเสร็จงานในส่วนของวงแล้ว เราก็จะไปทำในส่วนของวิชาการ
จะไปทำโฮมเพจโชว์คณะกรรมการให้ได้เลย หุหุ

.....

งั้นก็คงเป็นหน้าที่หลักที่โรงเรียนมอบหมายให้
นักเรียนวงโยธวาฑิตโชว์การแสดง??
จะออกมาเป็นยังไงนะ?? อยากรู้จริงๆ
เพลงที่ได้รับมาก็มีแค่ 3 เพลงเท่านั้น

.....

อ่อ .. แล้วก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีของโรงเรียนด้วยล่ะ
ทุ่มเทให้กับโรงเรียนขนาดนี้แล้ว ทำให้มันสำเร็จไปเลยจะดีกว่า
เพราะเท่าที่ไปดู Power Point ผลงานของโรงเรียนแล้ว
มันก็คงเหลือแต่ที่ความประพฤติของนักเรียนเท่านั้นแหละ

น้องๆมอต้นอาจจะไม่รู้ซึ้งถึงความยากลำบากของพวกพี่มอปลาย
การเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ในรอบปีเลยนะเนี่ย

น้องๆอาจจะคิดว่าพวกพี่ๆสบายไม่ต้องเรียน
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะซิ น้องๆเอ๋ย
มันคืองานหนักสองเท่าสำหรับคนที่ไม่มีหน้าที่เลยนะนั่น
เพราะทั้งเรียนและงาน มันต้องเพอร์เฟคควบคู่กันไป

(รู้สึกว่า วันนี้เราพร่ำบ่นเป็นคนแก่เลย)

ถ้าเกิดปีนี้ งานพระราชทานของมัธยมไม่สำเร็จ
ปีหน้า พวกเราก็ทำสานต่อจากพี่ๆ ทำในส่วนของประถมด้วย
หรือ มีใครคิดว่า น้องปอหกจะมาทำสไลด์วิชาการหลายร้อยสไลด์นั่นล่ะ

ยิ่งเวลาผ่านไป คนเราโตขึ้น
หน้าที่+ความรับผิดชอบ มันก็เพิ่มขึ้นด้วย

ช่วยๆกันเถอะนะ เลือดม่วงทองของเรา

"อย่าทำตัวให้เป็นปัญหากับสังคมอีกเลย"



ตอนนี้สงสารป้องสุดๆอ่ะ เราเข้าใจชีวิตเด็กเตรียมแล้ว
ด้วยความบังเอิญที่น้องชายมีความสามารถพิเศษทางด้านกีฬา
รวมถึงสติปัญญาที่ล้ำเลิศพอๆกับพี่สาว(ต่างสายเลือด 55+)
และพรสวรรค์ในด้านการเล่นเกมส์(อันนี้ไม่เกี่ยวกันเลย)

มันส่งผลให้ป้องได้เข้าเตรียม(พัด) และอยู่ห้องควีน(หรือคิงหว่า?)

ชีวิตน้องชายผู้น่าสงสารของปลาย ....

ป้องต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า (พี่สาวต้องตื่นตีสี่กว่าๆ)
เพื่อไปซ้อมว่ายน้ำตอนเช้าที่โรงเรียน
เย็นกลับบ้านมา ต้องทำเลขคุมองที่ถูกบังคับให้เรียน
หนำซ้ำบางวัน ต้องไปซ้อมว่ายน้ำตอนเย็นอีกด้วย

ชีวิตป้องนั้นสุดแสนน่าเสียดาย
ชีวิตวัยเด็กที่สมควรจะสนุกสนาน เริงร่า
ป้องต้องหลบๆซ่อนๆเล่นเกมทุกคืนวัน

เมื่อผลสอบออกมาปุ๊บ ...

ป้องก็ยิ่งโดนหนัก เมื่อคะแนนเก็บนั้นเกินครึ่งมาเพียงนิด(มันก็สอบผ่านล่ะว้า)

ทุกวันนี้ ป้องถูกห้ามไม่ให้ดูทีวี เล่นคอมพิวเตอร์ อ่านการ์ตูน
และเมื่อกลับถึงบ้านต้องรีบทำการบ้าน ปั่นคุมองและอ่านหนังสือทบทวน

น้องชายอยากจะโวยวาย แต่ก็ไม่สามารถทำได้

ป้องไม่อยากเข้าเตรียมฯ พี่สาวรู้ดี
ป้องไม่อยากเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ พี่สาวก็รู้อีก
ป้องไม่อยากเรียนคุมอง พี่สาวก็เข้าใจ
(จะว่าเข้าข้างน้องก็ไม่ใช่ ป้องเรียนเลขเกินสมองเด็กมอหนึ่งไปเยอะแล้ว)

.....

สงสารน้องว่ะ เห็นน้องโดนคุมความประพฤติขนาดนี้
แล้วทำให้ตัวเองมีแรงฮึดมากขึ้นแยะ หะๆ
ก็นะ ... เราชอบหมดกำลังใจเวลาที่ต้องแบกรับหน้าที่หนักๆ
แต่มาดูน้องชายที่อ่อนกว่า3ปี โดนขนาดนี้
ก็เริ่มรู้สึกตัวว่า เราเองยังสบายกว่าน้องตั้งเยอะ

ซึ่งมันคือความโชคดีบนความโชคร้ายของเรานั่นเอง

ถึงแม้บางครั้งเราจะอิจฉาน้องที่มีทั้งพ่อทั้งแม่เอาใจใส่
แต่ถ้าเป็นเราถูกควบคุมขนาดนั้น คงประสาทแย่ หะๆ





P@tOnGk0 : If you were there,I'd be happier

PS : ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
       มิสทุกคน
       มิสแบนด์
       มิสกมล
      มิสJKS
       มิสน้องเน่
       ~ดีใจ .. ที่ได้เป็นเด็กดีของครู ... แต่เสียใจ .. ที่เป็นคนดีไม่พอ~

~jealous~

..เมื่อคุณมีแฟนขี้หึง..


แฟนหึงแสดงว่ารักเราสนใจเรา แต่ถ้าหึงตะพึดตะพือ หึงจนเกินงาม ตามราวีไม่สิ้นสุด แบบนี้ไม่ควรปล่อยเอาไว้ ควรหาทางแก้ไข ก่อนที่อารมณ์หึงจะกลายเป็นมารร้ายทำลายชีวิตรักให้พังทลายไม่เหลือชิ้นดี
เขาหึงอาจเป็นเพราะ...

*ไม่ไว้ใจเรา
เขาโทรหาเราตอนดึกดื่นค่อนคืน เขาจะหัวเสียมากถ้าเราไม่รับสายตอนตีสี่ เขาห่วงกังวลกับชีวิตเราไปซะทุกเรื่อง นั่นเพราะเขาคิดจริงจังกับเรา และเหมาเอาว่าเราก็จริงจังหวังแต่งกับเขาด้วย ในทางกลับกัน หากเรายังรักความเป็นสาวโสด ไม่ได้คิดเลยเถิดถึงขั้นผูกมัด ก็ควรเปิดอกบอกไปเลย เขาจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลานั่งตามเช็คว่าเราไปไหนทำอะไรกับใคร ทนไม่ได้ก็เลิกไปเองนั่นแหละ

*ไม่เชื่อมั่นในตัวเอง
คนเรารักกันก็ควรเชื่อมั่นในความรักที่มีให้กัน หากเขาขี้หึงขนาดหนักอาจเพราะเขาไม่เชื่อมั่นในรักที่เรามีให้ ยังไม่แน่ใจในอะไรอีกหลายอย่าง เราบอกว่ารักเขา แต่ทำไมคืนวันเสาร์ไปเที่ยวกับเขาไม่ได้ แอบไปเดทหนุ่มอื่นหรือเปล่าก็ไม่รู้ คนขี้หึงจะไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ทั้งที่ในสายตาเราดูดีหล่อสะอาดฉลาดเฉลียวปานนั้น แถมยังประสบความสำเร็จในชีวิตด้วย แต่เขาอาจไม่ได้คิดแบบเดียวกัน เขาอาจรู้สึกว่าเราเป็นสิ่งดีที่สุดในชีวิต ไม่สมควรปล่อยให้หลุดมือไปอยู่กับใคร


อันตรายจากแฟนขี้หึง

*ชอบโทรมาเช็คกลางดึกกลางดื่น

โทรดึกขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องเดาได้ว่าโทรมาเช็คว่าอยู่บ้านหรือเปล่า คงไม่ได้โทรมาทำหวานแหววใส่กันแน่นอน

*ยุ่งจนเพื่อนกลัว
บางคนสอดรู้สอดเห็นจนเพื่อนเรายังกลัว ตอนแรกทุกคนลงความเห็นว่า เขาหลงรักเราหัวปักหัวปำ สนใจอยากรู้เรื่องเราไปซะทุกอย่าง แต่ตอนหลังชักเลยเถิดซักไซ้ล้วงลึกถึงแฟนเก่าหรืออดีตสามี แถมยังตามไปสืบหาข้อมูลเองอีกด้วยเพื่อขุดคุ้ยรายละเอียดแบบเจาะลึกที่สุด คนแบบนี้น่ากลัวจัง

*ตั้งตัวเป็นศัตรูกับแฟนเก่า
เรื่องมันแล้วไปแล้ว เขาและแฟนเก่าของเขาควรจะญาติดีกันได้ ไหนๆก็เคยรู้จักกันมาก่อน คนแบบนี้จะพาลพาโลโมโหใส่เราด้วยหากเราเอ่ยถึงคนที่เราเคยเดทในอดีต คงหึงที่รู้ว่าต้องแบ่งปันเรากับคนอื่น ถึงแม้จะเป็นอดีตก็ตาม ถ้าเป็นแบบนั้นเขาควรไปหาผู้หญิงที่ไม่เคยมีอดีตมาก่อน เอาสดๆซิงๆเลยจะได้ไม่ต้องมานั่งหงุดหงิดกับอดีตของแฟน คนแบบนี้จะหึงแม้กระทั่งพี่น้อง เพื่อน และหมาของเรา...ประสาท

*เที่ยวรื้อค้นข้าวของ
คนจำนวนมากจะทำแบบนี้เมื่อรู้สึกเกิดความไม่มั่นคง หรืออาจสงสัยว่าอีกฝ่ายกำลังนอกใจ ซึ่งอาจคิดถูกก็ได้ แทบทุกคนจะมีช่วงเวลาอ่อนแอในชีวิตและต้องค้นหาเพื่อลบล้างความสงสัยหวาดระแวง การค้นกระเป๋าถือเป็นการบุกรุกความเป็นส่วนตัวซึ่งไม่ควรปล่อยให้เกิดขึ้นอีก หากรู้ตัวว่ากำลังถูกค้นข้าวของเราควรมองกลับด้าน คิดดูสิว่า เราทำอะไรให้อีกฝ่ายเกิดความไม่มั่นคงในความสัมพันธ์ เขาถึงต้องทำเช่นนั้น พยายามรับมือและแก้ปัญหา อย่าปล่อยเอาไว้ คงไม่มีใครทนถูกรื้อค้นข้าวของได้นานนักหรอก

*ขู่ทำร้ายตัวเองไม่ไว้ใจเรา
พวกขี้หึงหลายรายที่ชองขู่คนรักว่าจะฆ่าตัวตาย หรือทำร้ายตัวเองถ้าอีกฝ่ายทอดทิ้งไม่ดูดำดูดี หรือแค่เกิดความระแวงขึ้นมา ซึ่งเป็นการมัดมืออีกฝ่ายไม่ให้ดิ้นไปไหน ไม่ยุติธรรมและโรคจิตอย่างที่สุด กรณีแบบนี้ลงท้ายมักเลิกกันแบบไม่ดีเท่าไร ไปไม่รอดสักราย


***พฤติกรรมที่ชวนให้ระแวง
ความจริงจะไปว่าอีกฝ่ายขี้หึงเกิดเหตุก็ไม่ถูก บางครั้งเราเองก็ทำตัวแปลกๆ ออกแนวลึกลับ ชวนให้เขาคิดมากเหมือนกัน ต่อไปนี้คือพฤติกรรมที่ก่อให้เกิดความหวาดระแวง ถ้ายังปฏิบัติอยู่ควรเลิกซะ เขาจะได้สบายใจสักที

***เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
อย่าทำตัวลักปิดลักเปิด อารมณ์ขึ้นลงแปรปรวนง่าย วันนี้เราสัญญิงสัญญากับเขาว่า จะรักกันตราบชั่วฟ้าดินสลาย พออีกวันดันเอารูปแฟนเก่าขึ้นมาเชยชม บางวันก็ทำตัวดีน่ารักราวกับลูกแมวน้อยแสนเชื่อง สักพักแว้ดๆๆจนเขาหัวหด สิ่งเหล่านี้ทำให้อีกฝ่ายเกิดความไม่มั่นคงและอารมณ์หึงย่อมตามมา

***รักษาความเป็นส่วนตัวมากเกินพอดี
เราเคยชินกับความเป็นสาวโสดแบบส่วนตั๊วส่วนตัว อยากไปไหนทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ ไม่ต้องคอยรายงานใครอยู่ตลอดเวลา เราชอบไปวิ่งออกกำลังในสวนสาธารณะเป็นประจำ แต่ไม่ได้บอกเขา เวลาเขาโทรมาแล้วไม่รับสาย จึงอดสงสัยไม่ได้ว่า เรากำลังอยู่กับใครถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์ เราอาจคิดว่าทำอะไรไม่เห็นต้องบอกใคร เพราะฉะนั้นไม่ต้องประหลาดใจถ้าเขาแสดงอาการหึงหวงเข้าใส่ เรามีแฟนแล้ว มีคนคอยห่วงใยสนใจว่า เราจะไปไหนทำอะไร ไม่ใช่อยู่คนเดียวไม่มีคนมารัก เพราะฉะนั้นบอกเขาบ้างก็ดีนะ

***ไม่ติดต่อมาเลย
เราไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องหึง รู้ก็รู้ว่าเรารักเขาเต็มร้อย แต่ความที่ต้องเดินทางบ่อยไปสถานที่ห่างไกล ทำให้เราไม่ค่อยได้ติดต่อกลับมา บางทีไม่ได้ไปไหนก็ยังไม่ค่อยจะโทรมาหา คนรักทุกคนต้องการกำลังใจที่ดี ถ้าเราหมั่นให้กำลังใจหรือความเชื่อมั่น ย่อมแก้ไขปัญหานี้ได้

***ไม่เคลียร์เรื่องความเป็นส่วนตัว
เมื่อเราต้องการอยู่คนเดียวเพื่อครุ่นคิดบางอย่าง หรือต้องการความเป็นส่วนตัว ก็ควรอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจ เขาจะได้ไม่เข้าใจผิดใหญ่โตจนเกิดเหตุอาละวาดหึงหวง อย่ามัวแต่ทำเฉยอมพะนำไว้

***บอกไปเลยว่าเขาคือหนึ่งเดียว
พยายามบอกเขาอยู่เรื่อยๆว่า เขาคือคนเดียวในชีวิต คือหนึ่งเดียวในดวงใจจริงๆ ยืนยันด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่นมั่นคง อย่าทำพูดอ้ำอึ้งอึกอัก เดี๋ยวพาลเข้าใจผิดไปกันใหญ่ เสริมสร้างความมั่นคงและมั่นใจให้เขามากที่สุดเท่าที่ทำได้
แต่ถึงอย่างไร หึงก็ยังดีกว่าไม่หึง ถ้าเขาไม่หึงแสดงว่าเขาไม่สนใจเราเลยนะสิ จริงไหม



..... ขอโทษที่ชอบทำให้หึง ... และขอโทษ ที่ขี้หึง .....



Happy Birthday to you♪
Happy Birthday to you♪♪
Happy Birthday♪ Happy Birthday♪
Happy Birthday to you♪♪♪

ขอให้มีความสุขมากๆนะจ๊ะ เพื่อนรักของเราทั้งสองคน
ทั้งมิ้นท์และมะเหมี่ยว .. น้องสาวเราสี่วัน หะๆ





P@tOnGk0 :I wanna be alone even so lonely again

PS : ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
       มิสทุกคน
       มิสแบนด์
       มิสกมล
      มิสJKS
       มิสน้องเน่
       ~เวลา .. สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้ .. ยกเว้น เรา~

~CNY~

你们 下午好!



ตรุษจีนแล้วน่อ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ เซ้งลี้ตั่วถั่ง อั่งเปาตั่วตั่วไก๊~

วันนี้ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้า ด้วยความสะลึมสะลือ
หม่าม้าให้ไปไหว้เจ้า ที่บ้านปลายไหว้สองจุด
ไหว้ที่ห้องพระ แล้วก็ที่ศาลพระภูมิ
พอไหว้ที่ศาลเสร็จก็ปีนกระถางต้นไม้ไปปักธูป
เรื่มรู้สึกแสบๆร้อนๆที่ขา .... เกิดอะไรขึ้น?
โอ้แม่เจ้า!! ธูปจี้กางเกงโก๋ล่ะ กางเกงวงด้วย ... - -"
(ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า .. โก๋ไม่ได้อาบน้ำเมื่อคืน)
ฮ่าฮ่า ขำๆน่า จากที่งัวเงียก็ตื่นในบัดดล

ยังไม่ได้เจอป่าป๊าเลย แต่ได้อั่งเปาจากป่าป๊ามาแล้ว หุหุ
เท่านี้ก็หมดเรื่องที่รอจากตรุษจีนแล้ว เหอๆ

Happy Chinese New Year น่อ
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ
เงินทองไหลมาเทมา (แบ่งปลายด้วยก็ดี หุหุ)
สุขภาพแข็งแรง คลาดแคล้วภัยพาล

ยินดีต้อนรับ ปีหมาทอง ^^





เมื่อวานเป็นวันที่ปลายรักโรงเรียนที่สุดเลยล่ะ
วันตรวจโรงเรียนพระราชทานรอบสุดท้าย
วันที่ทุกคนในโรงเรียนต่างพร้อมใจ ร่วมมือกันเต็มที่

ถึงแม้ว่า บางที ... โรงเรียนอาจจะไม่ผ่านการคัดเลือก

แต่ความสุขของปลายมันเป็นตอนที่ได้เห็นทุกๆคนร่วมใจกันมากกว่า


เมื่อวานตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว ไปทำผมที่สันติคาม
แล้วก็เข้าโรงเรียนตอนหกโมงนิดๆ ไปเตรียมตัว

ตอนเช้าหลังเพลงชาติก็ตั้งแบนด์เตรียมแอโรบิค
แต่คณะกรรมการยังไม่มา เลยเปลี่ยนเป็นนั่งสมาธิก่อน
หลังจากนั่งสมาธิเสร็จ ก็มาประจำที่
...แต่คณะกรรมการก็ยังไม่มาซักที...

ทุกคนเต้นแอโรบิคกันสองรอบด้วยความพร้อมเพรียง
แล้วก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องเรียน

วงโยฯกลับขึ้นห้องวง ถอดสูท ทำผมใหม่สำหรับแบนด์
เฝ้ารอเวลาที่จะเข้าโชว์ในหอประชุม
รอแล้วรอเล่า ... จนหลับไป

ลงมาทานของว่างตอนพักเช้า
ได้ร้องเพลงแฮปเจินด้วย .. บัดดี้ของโก๋
ถึงแม้ว่าเจินจะได้ของขวัญเป็นใบเหลืองจากเหล่าซือ
แต่เจินก็ยังแฮปปี้ได้ หุหุ ดีแล้วๆ

ทุกคนๆทานอาหารกันเป็นระเบียบใต้หอประชุม
เป็นระเบียบอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ

หมดพักกลับขึ้นไปนอนต่อ คร่อก - -
ตื่นมาอีกทีประมาณสิบเอ็ดโมง
เตรียมตัวเข้าหอประชุม เตรียมตัวรอ
ประมาณเที่ยงกว่าๆ คณะกรรมการก็เข้ามาทานอาหาร

พร้อมชมการแสดงของพวกเรารึยังค่ะ?

คอรัสสุดยอดมาก เจ๋งสุดๆอ่ะ เพื่อนๆ
ดนตรีไทยแจ่มมาก รำก็โอเค ต้นวรเชษฐ์ดูดีสุดๆ
พี่แตง+อาย เล่นเปียโนได้สุดยอดจริงๆ
โดยเฉพาะ Right Here Waiting และ Killing Me Softly

โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด SJB BAND สุดยอดเสมอ

บ่ายนิดๆ ได้ลงมาทานข้าวกลางวัน
โก๋มีเกรซี่มาเป็นมามองค์ หะๆ เกรซี่ใจดีสุดๆ
ありがとうね~私の母さん

อิ่มแล้วก็ขึ้นหอไปย้ายของ เตรียมดนตรีในสวน
อากาศไม่เป็นใจเท่าไหร่เลย ร้อนมากมายอ่ะ
แต่พวกเราไม่ท้อหรอก แค่นี้เอง จิ๊บๆ

ทุกคนลงมาเข้าแถวอีกครั้ง
โชว์แอโรบิคด้วยกันอักครั้ง กลางแดดจ้าเนี่ยแหละ
แล้วก็ตามด้วยดนตรีในสวนของพวกเรา
ดนตรีไทย&ดนตรีสากล

ลัลล้า~♪
จบซักที ความเหนื่อยล้าอันแสนยาวนาน

PS ,, ขอให้พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างนี้ตลอดไปด้วยเถอะ



今日はスミレさんの誕生日。
おめでとうね~
幸せになって。。元気はいいね~

ขอให้พี่แจนมีความสุขมากๆน้า
สมหวังในสิ่งที่ปรารถนา
สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่คนดีๆ สิ่งดีๆ

และที่สำคัญ .. อย่าหักโหมมากนักล่ะ อิอิ

คิดถึงนะฮับ .. พี่สาวหัวใจสีม่วง





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เพชรจ้า
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เอ๋+แจนย้อนหลัง 26/01
แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจินย้อนหลัง 27/01

วันนี้ตู่สอบเลื่อนสายแล้ว ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ



P@tOnGk0 : Happy Chinese New Year

PS : ขอบคุณที่อ่าน..ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสเพื่อนๆ
มิสเจเคเอส
มิสกมล
มิส4/6
มิสแบนด์
มิสน้องเน่*พยายามเข้านะ
~I wish you were here~

~choose~


เลือกร้องไห้ตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้?




"ความรัก"ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด

แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัวก็คือ "ความอดทน"


ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง

. . เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน


แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรัก เมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่

สิ่งใดที่เคยทนได้ ก็กลับแปรเปลี่ยนไป

สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา

ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อกันอย่างเสมอต้นเสมอปลาย


ท้ายที่สุดอีกฝ่ายหนึ่งก็ทอดทิ้งปล่อยให้ความรักนั้นต้องจบลง


บางครั้งความรักนั้นอาจจบลง ทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ

เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า . .

จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก"

เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง

"การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ ในวันข้างหน้า" . .
อย่างนั้นไม่ใช่หรือ . .


หากรักแล้วต้องทนร้องไห้ไปตลอดชีวิต . .

คุณก็จะเจ็บเพราะความรักไปตลอดชีวิต

แต่หากคุณร้องไห้วันนี้ . . แม้จะเจ็บกว่า

แต่ก็จะเป็นความรู้สึกก็จะเจ็บไม่นาน ไม่กี่วันคุณก็ลืมไปเอง . .


สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้ว ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต

หรือร้องไห้แค่วันนี้ แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต . . .


ที่มา,,kapook.comจ้า




今天,我去学校。
我学习汉语。
老师问,我回答。

1.几号?
十三。
2.你叫什么名字?
我叫Panjaree。
3.你在哪儿?
我住在Sukumvit路。
门牌二六号。
4.你去哪儿?
我去学校。
5.去走什么?
去上课。
6.你吃了吗?
我吃了。
7.你吃什么?
我吃面条儿和馒头。
8.你喝什么?
我喝茶和牛奶。
9.你买苹果吗?
不买。我友梨。
᪈一斤五块。你友几斤?
我友两斤。
11.还友别的吗?
桃一斤多少钱?
12.五铢。你友几斤?
我友一斤。
13.一共多少钱?
六十块.

今,我来了。
你们晚上好~



วันนี้มีคณะกรรมการมานำล่องพระราชทาน
ทำเอาเหนื่อยเล็กน้อยถึงปานกลาง

เดี๋ยวคณะกรรมการชุดจริงจะมาวันศุกร์นี้แล้ว

เรายังไม่ได้คุยกับครูฉันเลยว่า ...
"ตกลงครูจะให้ปลายทำอะไรคะ?"

ถ้าครูยังเงียบอย่างนี้ ปลายจะไปเล่นให้วงโยแล้วเน้อ





P@tOnGk0 : 我爱我的爱人。。。。我的爱是你了。

PS :ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่เม้นจ้า
มิสแม่หวี
มิส4/6
มิสกมล
มิสเจเคเอส
มิสแบนด์
มิสเพื่อนๆ
มิสน้องเน่
~เมื่อจะเหนื่อยซักเพียงไหน ฉันจะไม่ท้อ..เพื่อเธอ~



~trial~

อีกไม่กี่วันเท่านั้น สิ่งที่พวกเราชาวเซนต์โยฯพยายามร่วมกันก็จะถูกตัดสิน
งานโรงเรียนพระราชทานอันเหนื่อยยากแสนสาหัส

.....

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของการลงแรง
โมเดลโรงเรียนเจ้าปัญหา Dead Line พรุ่งนี้แล้วน่อ

ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะเป็นตัวแทนห้องไปทำโมเดลตั้งแต่แรก
แต่ก็ติดหน้าที่ ความรับผิดชอบต่อวง
ทำให้ไม่สามารถไปร่วมงานตั้งแต่ต้นได้
แต่ก็น้า ... เพื่อนๆที่น่ารักก็ใส่ชื่อเราเป็น Extras หะๆ
ความจริงเราน่าจะเป็น Home Maid นะจ๊ะ

.....

แล้วก็อย่างที่รู้ตัวมานานแล้ว
การพลาดโอกาสเป็นตัวแทนนักเรียน และ ตัวแทนห้อง
ในการพูดแนะนำโรงเรียน ... ก็ด้วยเหตุผลที่ไม่ต่างไปจากเดิม
ปัณจรีย์เป็นนักเรียนวงโยธวาฑิต

.....

แต่ไม่เป็นไร เราสามารถอยู่แล้วล่ะ
ถ้าเสร็จงานในส่วนของวงแล้ว เราก็จะไปทำในส่วนของวิชาการ
จะไปทำโฮมเพจโชว์คณะกรรมการให้ได้เลย หุหุ

.....

งั้นก็คงเป็นหน้าที่หลักที่โรงเรียนมอบหมายให้
นักเรียนวงโยธวาฑิตโชว์การแสดง??
จะออกมาเป็นยังไงนะ?? อยากรู้จริงๆ
เพลงที่ได้รับมาก็มีแค่ 3 เพลงเท่านั้น

.....

อ่อ .. แล้วก็ต้องทำตัวเป็นเด็กดีของโรงเรียนด้วยล่ะ
ทุ่มเทให้กับโรงเรียนขนาดนี้แล้ว ทำให้มันสำเร็จไปเลยจะดีกว่า
เพราะเท่าที่ไปดู Power Point ผลงานของโรงเรียนแล้ว
มันก็คงเหลือแต่ที่ความประพฤติของนักเรียนเท่านั้นแหละ

น้องๆมอต้นอาจจะไม่รู้ซึ้งถึงความยากลำบากของพวกพี่มอปลาย
การเสียสละครั้งยิ่งใหญ่ในรอบปีเลยนะเนี่ย

น้องๆอาจจะคิดว่าพวกพี่ๆสบายไม่ต้องเรียน
แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นน่ะซิ น้องๆเอ๋ย
มันคืองานหนักสองเท่าสำหรับคนที่ไม่มีหน้าที่เลยนะนั่น
เพราะทั้งเรียนและงาน มันต้องเพอร์เฟคควบคู่กันไป

(รู้สึกว่า วันนี้เราพร่ำบ่นเป็นคนแก่เลย)

ถ้าเกิดปีนี้ งานพระราชทานของมัธยมไม่สำเร็จ
ปีหน้า พวกเราก็ทำสานต่อจากพี่ๆ ทำในส่วนของประถมด้วย
หรือ มีใครคิดว่า น้องปอหกจะมาทำสไลด์วิชาการหลายร้อยสไลด์นั่นล่ะ

ยิ่งเวลาผ่านไป คนเราโตขึ้น
หน้าที่+ความรับผิดชอบ มันก็เพิ่มขึ้นด้วย

ช่วยๆกันเถอะนะ เลือดม่วงทองของเรา

"อย่าทำตัวให้เป็นปัญหากับสังคมอีกเลย"



ตอนนี้สงสารป้องสุดๆอ่ะ เราเข้